Boomverhaal #003 Op pad met de Bomenman, neem boomtijd
Voor dit boomverhaal fietste ik 55 kilometer naar Landgoed Molecaten in Hattem. Achteraf bleek die tocht de perfecte opmaat naar een middag over vertragen, aandacht en boomtijd. Ik dacht dat ik met Gerke Tempelman naar bomen zou gaan kijken. Dat bleek waar te zijn. Maar het bleek niet het hele verhaal. Op Landgoed Molecaten, een bosrijk landgoed bij Hattem met een eeuwenoud sprengenstelsel, historische watermolens en monumentale bomen, liep ik een middag mee met Gerke Tempelman. Boomverzorger, bomenliefhebber en specialist op het gebied van oude en veteranenbomen. Al meer dan dertig jaar werkt hij tussen de bomen en verdiept hij zich in de ecologische en cultuurhistorische waarde van monumentale bomen, veteranenbomen en historische landgoederen. Molecaten staat bekend om de bijzondere combinatie van natuur, water en geschiedenis. Ik verwachtte verhalen over boomsoorten, onderhoud en misschien een paar bijzondere exemplaren. In plaats daarvan kreeg ik een les in aandacht. Een les in vertragen. Een les in wat Gerke zelf boomtijd noemt. Lees verder!
Boomverhaal #002 Niet alleen voor mannen
Vandaag trap ik 9 kilometer naar het Leuvenumse Bos voor een nieuw boomverhaal. Dit keer ontmoet ik Esther Kolkman. We praten over bomen, boomverzorging en waarom dit prachtige vak niet alleen voor mannen is.
Sommige mensen praten over hun werk. Esther Kolkman praat over bomen.
Nog voordat het gesprek goed en wel op gang was gekomen, zat ze alweer in wat ze zelf lachend haar bomenbubbel noemt. Een wereld waarin de ene gedachte vanzelf leidt naar de volgende.
Terwijl ze vertelt, merk je hoe enthousiast ze wordt. Niet alleen over het werk dat ze doet, maar vooral over alles wat erbij komt kijken. Bomen zijn voor haar geen onderwerp waarover ze iets weet. Bomen zijn iets waar ze zich mee verbonden voelt. Misschien was dat wel het eerste wat me opviel tijdens onze ontmoeting. Haar enthousiasme werkt aanstekelijk. Je hoeft zelf geen boomverzorger te zijn om meegezogen te worden in haar verhaal.
Toen ik met Esther afsprak voor dit boomverhaal, dacht ik eerlijk gezegd dat het vooral zou gaan over een vrouw die haar weg had gevonden in een mannenwereld. Ik verwachtte verhalen over klimmen, zagen, opleidingen en misschien ook wel over de uitdagingen die daarbij horen. Dat verhaal kreeg ik ook Maar niet meteen. Lees verder
Boomverhaal #001 De boom met een gezicht
Die middag stapte ik op de fiets omdat ik zin had om naar buiten te gaan. Even weg van het scherm, een rondje door de omgeving en kijken waar de route me zou brengen. Het was zo'n dag waarop alles klopt: de lucht was helder, de geur van het bos hing tussen de bomen en het enige geluid was het zachte zoemen van de banden op het fietspad.
Via bekende wegen kwam ik uit bij Landgoed Oud Groevenbeek. Een plek waar ik al vaker ben geweest en die me iedere keer weer trekt. Niet omdat het er spectaculair is, maar omdat het landgoed iets rustigs uitstraalt. De statige lanen, de oude bomen en het gevoel dat de tijd hier net iets langzamer lijkt te gaan dan daarbuiten.
Bij de ingang van het bos viel mijn oog op een grote beuk. Op zichzelf niets bijzonders. Geen toeristische attractie, geen boom waar mensen selfies bij maken en ook geen boom die direct de aandacht opeist. Terwijl ik verder wilde fietsen, keek ik nog een keer om. En nog een keer. Lees verder